ff nadenken over wat er gebeurt is
Posted on | June 6, 2009 | No Comments
Goedemorgen,
Ook van mij maar even een krabbel.
Mijn weegschaal heeft bedacht om maar niks meer door te zenden. Wat ik ook doe, ik krijg het niet voor elkaar om mijn gewicht door te sturen naar de pc. Dus mensen VERASSING!
Ook ik ken mijn ups en downs. Nadat mijn vader op 1 februari op 60 jarige leeftijd is overleden heb ik mijn verdriet toch wel aardig weggegeten. Hoe lastig is het dan om een maand later niet meer te mogen snaaien en te proberen mijn verdriet op een andere manier een plekje te geven. Maar volgens mij is het gelukt. Ik ben behoorlijk af gevallen. En daar ben ik vreselijk trots op.
Ik hoop dat mijn doel om vandaag 15 kilo kwijt te zijn is gelukt.
Het sporten en bewegen kon ik met lichamelijke problemen wel vergeten. Loop nu bij een cardioloog, maar zal jullie de details besparen. Dus wat er nu af is komt alleen maar door het verantwoord eten. En tuurlijk ik had denk ik nog meer kunnen afvallen als ik wel kon spoten, fietsen, hardlopen enz. enz. Maar dat zat er even niet in. Daarom ben ik des te gelukkiger met alle verdwenen kilo’s.
Mijn strijd met de kilo’s is na deze dag nog niet afgelopen. Mijn nieuwe afspraak met Marjon staat alweer gepland. Ik ben nog niet klaar en ga door tot de zomervakantie.
Daarna kan ik het zelf………..maar nu nog even niet.
Ik wil iedereen heel erg bedanken dat ik deze kans mocht krijgen. Ik heb gemerkt dat iedereen zich voor meer dan 100% heeft ingezet. En dat was erg prettig.
Ook wil ik iedereen succes wensen met de dingen waar ze mee bezig zijn. Werk, gezin, enz.
Ik ben afgevallen en ben er SUPER blij mee!!! ALLEEN had ik dit nooit voor elkaar gekregen.
Liefs Liesbeth
Drie maanden zitten erop.
Posted on | June 5, 2009 | No Comments
Begin januari zag ik in de krant de oproep om mee te doen aan een afvalwedstrijd.
Half als grap, half omdat ik 106.7 kilo woog schreef ik me in.
Nu, na 3 maanden, is het de tijd om eens na te denken over wat er tussen toen en nu met mij gebeurd is.
Ik heb, laat ik dat meteen zeggen, een heel leuke tijd gehad. Telkens was ik verbaasd over mezelf. Nooit heb ik honger of extreme trek gehad. Altijd heb ik met prezier geschreven over mijn dagelijkse beslommeringen. Iedere dag heb ik lekker gegeten. En ik heb een stel leuke interessante en boeiende mensen leren kennen.
Maar de 3 maanden zijn ook een zoektocht door mezelf geweest. Waarom doe ik dat? Waarom eet ik dat? Het ging vaak door me heen.
Een verhaal van vóór de 3 maanden om het duidelijk te maken.
Op weg van werk naar thuis kom ik door Hoogmade, langs een supermarkt. Op een dag ben ik er gestopt om een ijsje te kopen. Dat mocht van mezelf want ik was goed bezig. Ik fiets toch.
Ze verkoopt er Magnums voor € 2.35 in de ijscovriezer. Best duur. Maar ze verkopen er ook een eigenmerk ijsjes bij alle pizza’s. Deze kosten €0.98 per 4. In mijn hoofd dus “d’s veel goedkoper dus kopen”. Maar buiten op een bankje eet ik alle 4 de ijsjes gelijk op want weggooien doe je er geen ( ja Pa) d’s zonde. De volgende keer ga ik er weer langs. Nadenken over het ijsje doe ik niet meer want “ik koop daar altijd een doos ijsjes” Zo is het een automatisme geworden in Hoogmade.
Door te gaan afvallen ben ik daarover gaan nadenken en zulke gekke gedachtegangen en automatismen gaan zoeken en uitbannen. En ik ben er heel wat tegen gekomen.
Nu denk ik eigenlijk automatisch bij mijn eten, “Wat eet ik? Wat zit erin? Wil ik dit wel? Wat drink ik? Wanneer en Hoeveel?
Maar ook denk/kijk ik vaak naar mijn lichaam. Wat wil ik met mijn lichaam? Wat heb ik ervan nodig om een beter, lekkerder en leuker mens te zijn?
In de 3 maanden afvallen ben ik steeds meer gaan zien dat het niet alleen maar een reductie van gewicht is.
Afvallen heeft mij een nieuwe levensstijl gegeven. Ik heb geleerd bewust om te gaan met mijn lijf en mijn voeding. Ik heb een, ja het klinkt groot maar toch, een andere uitstraling gevonden. En het heeft mij heel veel plezier gegeven te ontdekken dat je zelf heel gemakkelijk veranderingen in je lijf en in je kop kan doorvoeren. En deze 2 laatste hebben zeker een grote invloed op elkaar!
Had ik dit nou ook alleen voor elkaar gekregen? Nee. Daar ben ik eerlijk in. De hulp van Marjon Janszen was er essentieel in. Haar doorvragen over wat ik deed en wat ik dronk, maar mij ook door die vragen dwingen na te denken over hoe ik met mezelf omging was de basis voor deze veranderingen bij mij.
Tevens was er element waaraan ik nooit gedacht had. Door als 4 mensen samen dit traject in te gaan, samen wekelijks te schrijven over onze dagelijkse beslommeringen, samen in ons ondergoed op de foto te gaan, dagelijks ff te kijken hoe het met het gewicht van Liesbeth of Ton gaat en dagelijks kijken of iemand nog iets gemaild heeft ontstond er voor mij een band van zorg voor elkaar, solidariteit en een nieuw soort vriendschap. Ook hierdoor veranderde ik.
Ik begon al dat we aan het einde van een leuke periode zitten.
Morgen voor het laatst op de weegschaal bij Marjon. Ben benieuwd welke kleur nagellak ze opheeft. Morgen ook zien of ik mijn gesteld doel van 85 kilo gehaald heb. Het is een eindspurt van me. Maar dan ben ik wel geestelijk 21 kilo rijker, lichamelijk 21kilo armer.
Ik mag niet afsluiten zonder Martijn te bedanken voor al zijn werk achter de coulissen Ik keek toch telkens of mijn artikeltje weer geplaatst was en er mijn uitgekozen illustratie bij stond. Bedankt Martijn.
En tot slot Herbert. Ik heb genoten van de verhalen over de reclamewereld en jou manier om daarin te (over)leven. Heb gelachen om je verstrooidheid en je bijna chaotische wereld waarin jij leeft. Ik dank je dat ik daar even binnen mocht kijken.
Voor Ton Liesbeth en mezelf, morgen veel plezier bij onze afsluiting en ik hoop dat we elkaar in de gaten blijven houden
Paul
Nog ruim 1 dag te gaan. D-Day, Operatie Overlord.
Posted on | June 5, 2009 | No Comments
Targets.
Mijn zakelijke leven bestaat uit het halen van maandelijkse en jaarlijkes targets.
Telkens opnieuw, zoveel van dit, zoveel van dat.
Als ik deze haal is het Yessssss!
Ik ben inmiddels op een leeftijd dat als ik deze targets niet haal,
dat ik dan voor mezelf weet dat ik er al het normaal mogelijke voor gedaan heb,
Een keer helaas niet gehaald?
Ga er dan weer mee verder om het de andere maand weer wel te halen.
Soms kun je gewoon geen ijzer met handen breken.
Eigenlijk is het met afvallen ook zo.
Toen ik op 3 maart startte bij BodyClinics,
had ik mijzelf een target gesteld om 20kg af te vallen gedurende de Alphense Afvalrace.
Welnu, morgen 6 juni is het officiële einde van de Alphense Afvalrace.
Zaterdag 6 juni 2009 is D-Day.
In de geschiedenis staat 6 juni te boek als D-Day
de dag van de landing van een immense troepenmacht op Normandië.
Van doorslaggevende betekenis inde strijd tegen de Duitse bezetter.
Ten koste van ongelooflijk veel slachtoffers
slaagden de geallieerden er toen in om een bres te slaan in de Duitse verdedigingswal.
Morgen 6 juni 2009 zal er bij deze gebeurtenis opnieuw stilgestaan worden.
In Normandië nog het meest.
Ook na 65 jaar wordt hier nog steeds met respect op teruggekeken.
Ontelbare levens werden gegeven voor de vrijheid van Europa.
Op dit moment geven in de wereld nog steeds veel mensen hun leven om anderen een beter leven te geven.
6 juni 2009 markeert ook het einde van De Alphense Afvalrace.
BodyClinics zet een streep onder de actie.
Wie er heeft gewonnen?
Eigenlijk hebben we allemaal gewonnen.
Met enorm veel inzet is het gevecht tegen Fatman en de caloriezijnen gestreden.
We hebben gewonnen.
Mijn target was om 20kg af tevallen van 03-03-2009 t/m 06-06-2009,
260 baantjes gezwommen de laatste 3 dagen.
Gisteren geen gram afgevallen
En vandaag……………..?
YESSSSS! Het is gelukt. YESSSSS!
Vanmorgenvroeg om 05.30uur (moet vroeg bij een klant zijn)
wees mijn Youw8 weegschaal het magische getal van 95,9kg aan.
20,1kg eraf. Yes yes yes.
BodyClinics bedankt, Liesbeth, Paul, Annemieke, Marjon, Herbert, bedankt.
Jacqueline, mijn kinderen, mijn collega’s, kortom alle mensen die om mij heen staan, BEDANKT
Natuurlijk moet het allemaal uit jezelf komen
maar vooral de sturing, de coaching, de ondersteuning zijn van doorslaggevende betekenis geweest.
Zaterdag 6 juni 2009 is een gedenkwaardige dag.
Fatman is gecapituleerd.
Nu bouwen aan continuïteit.
Veni Vidi Vici.
Ton
Het Huwelijk
Posted on | June 4, 2009 | No Comments
Ik heb je alles gegeven,
Een gedicht, mijn maandsalaris.
Een kind, wil je nu even
Kijken of het eten klaar is.
A.Marja
Bas las het aan ons voor bij de aanvang van een avondje Theater-Restaurant in Klif 12 te Texel.
Klif 12 mengt theater door het eten of andersom eten door het theater.
Tussen het 5 gangendiner wordt het theater je als een alles verbindende sous opgediend.
9 theater “amateurs” die een heerlijk diner voor je op tafel toveren. Je begrijpt het wel weer een van de gesels van Texel, mijn robbeneiland.
Heerlijke versgebakken broodjes met diverse kruidenboters, een uitgebreid Saladebuffet, 5 meiden die op het podium snel door hebben dat de wereld draait om tieten en konten, en een overheerlijke tuinkruidenbouillon door de kokkin in een groot gamel zo op het toneel in een act opgeschept voor de gasten.
Dan weer komen de amateurs als kelners langs om onze wensen voor het hoofdgerecht te noteren. Voor mij helaas geen Lamspot ( het eiland moet toch ergens van hun Texelaars af)
Geen Boeuf Bourguignon of een Mexicaanse Wrap maar overheerlijke Tongfiletrolletjes gevuld met zalm in een kreeftensous. Mmmmmm
Gelukkig bleef het Saladebuffet de hele avond staan zodat ik wedermaal een bordje gezond met tomaat en paprika op kon halen.
Etend van dit heerlijks verschijnt Evita, Edith Piaf en de Zangeres zonder Naam in een prachtige parodie, die tot in de perfectie goed verzorgd is door de baas van deKif12, op het toneel. Rozen worden op het toneel gegooid mensen geven applaus.
Het Grand Dessert laat ik wijselijk langs me heen gaan. Een kopje koffie graag.
Ondertussen zet een van de kelners op het toneel het slotlied in. Helaas heeft Willem Nijholt zijn Jozef uitgezocht in een Amsterdams café waar de barmedewerkers ook zingen. Hier had hij een serieuze kandidaat gevonden.
Ik heb met mijn partner een heerlijk maaltijd genuttigd terwijl er een amusant cabaret voor ons werd opgevoerd.
Denk je nu dat deze avond mij mijn lichaamsomvang geteisterd heeft. Nee, De kokkin met haar knechtje hebben zowel op het toneel als in de keuken een prima mager diner voor mij gemaakt zonder dat ik erom hoefde te vragen.
Perfect. Dank je Klif12
nog 3 dagen
Posted on | June 3, 2009 | No Comments
De Alphense afvalrace loopt op zijn eind.
Nog 3 dagen dan is de finish daar.
Zijn de drie fatman bestrijders klaar.
Liesbeth.
Als enige vrouw nog in de strijd.
Ze heeft zich kranig geweerd deze kleine meid.
Telkens haar schouders er weer onder gezet,
diepe bewondering voor haar geweldige inzet.
Heeft het moeilijk gehad onderweg.
Toch doorgezet, fantastisch gedaan zeg.
Je bent er net als ik nog niet op 6 juni.
Je hebt nog een stukje weg te gaan.
Weet zeker dat we met zijn allen schouder aan schouder zullen staan.
Paul.
Meer op vakantie of onderweg.
Naar de Biesbosch, naar Texel,
Altijd op pad.
Heeft zijn doel bijna bereikt.
Vecht voor zijn laatste kilo’s.
Nog even Paul dan kun je gaan stabiliseren.
Rond je gewenste gewicht gaan BALANSeren
Je hebt net als ik een sterke trek
Net als ik een lekkerbek
Ton.
Wat daarvan te zeggen?
Te zeggen over jezelf?
Heb heel veel steun gehad aan mijn vrouw Jacqueline.
Op mijn zwakke momenten was ze streng, maar rechtvaardig.
Heeft ze mij erdoor gesleept.
Altijd een positief woord.
Nooit een wanklank over mij afwijkende ten gehoord.
De andere mensen om mij heen, altijd positief en met begrip.
aanmoedigend en vol complimenten, hielpen mij door elke dip.
Hoop voor hen en mij mijn doel nog te bereiken.
Samen met Marjon, Liesbeth en Paul
20kg lichter.
Ben vandaag 96,8kg na een weer “uitdagend” Pinkster campingweekend.
Nog 8 ons te gaan.
Ik houd jullie nu per dag op de hoogte.
Hoop hier de benodigde kracht en inspiratie uit te putten.
Nog 8 ons te gaan.
Een beetje zwemmen in De Hoorn.
Dat het allemaal genoeg mag zijn.
Wil die 20kg komende zaterdag 6 juni officieel aan Fatman geven.
Daarna begint vanzelfsprekend pas de echte strijd.
Het is net als het halen van je rijbewijs.
Je leert pas rijden als je het hebt.
Als ik 20kg ben afgevallen ben ik geslaagd.
Daarna nog een paar kilo’s meer eraf
Streven naar een gewicht tussen de 90 en 93kg.
Liesbeth en Paul.
Nog even de schouders eronder.
Ben benieuwd hoeveel kilo we met zijn drieën aan Fatman kunnen geven.
Een kado aan BodyClinics.
Hoe dicht komen we tegen de totaal 50kg aan?
47? 48? 49?
Nog even de turbo erbij!
Tot morgen met de volgende Updeet.
T(8)onsje minder
Round (?) up
Posted on | May 25, 2009 | No Comments
Goedemorgen.
Na een heel fijn weekend op de prachtige camping “mooi Schoorl” in Schoorl, met de nodige fatman prikkels ben ik toch nog 0,6kg afgevallen.
Ik heb het idee dat ik nu ook wat kan “pikken” zonder dat ik er direct op afgerekend wordt en dat was de voorbije weken zeker niet zo.
We staan nu voor de laatste week van de afvalrace.
Wat begon als een leuk probeersel (natuurlijk wel duidelijk gemotiveerd),is uitgelopen op een groot succes.
Morgen 26 mei wegen voor de één na laatste maal.
Gezien dat ik gisteren toch aardig gegeten heb en dat dat er morgen zeker weer af zal zijn, denk ik dat het uiteindelijke weekresultaat toch zeker weer boven de 1kg gewichtsverlies zal liggen.
Hoe de race uiteindelijk eindigt zal blijken, maar ik ben Body Clinics dankbaar voor de geboden kans en heb deze dan ook met beide handen aangegrepen en voel me door de deelname en het resultaat sowieso al een grote winnaar.
Stand van zaken per 19-05:
16,7kg afgevallen op de schaal van BodyClinics. (116kg startgewicht op 2 maart -/- 99,3kg op 19-05)
Mijn streven was om vanaf de startdatum van 2 maart tot en met de einddatum van 2 juni, 20kg af te vallen.
Welnu, een beetje schade opgelopen op het schema maar:
20kg -/- 16,7kg -/- 0,6 kg = 2,7kg, nog af te vallen in 8 dagen.
Opnieuw weer een lang weekend ertussen met Pinksteren, beslist weer niet eenvoudig, en tóch ga ik het proberen.
Met een goede eindsprint? Wie weet!
De volgende doelstelling is 95kg te wegen op 8 juni.
Daarna.
94kg op 15 juni
93kg op 22 juni (Mijn uiteindelijke streefgewicht, in februari woog ik nog 118,3kg)
92kg op 29 juni
91kg op 06 juli
90kg op 13 juli, mijn eerste vakantieweek.
Ambitieus, maar de moeite waard.
Streven is om te blijven hangen tussen 90kg en 93kg.
Het geleerde van BodyClinics en de Youw8 schaal zullen daarbij onmisbaar blijven.
Groet Ton
Robbeneiland
Posted on | May 20, 2009 | No Comments
Robbeneiland
Soms heb je een zware tegenslag als een man te nemen.
Morgen ga ik 10 dagen naar Texel. Ik heb me er echt op verheugd.
Een mooi eiland met prachtige terrasjes waar je heerlijk koffie, gebak, en snacks kan kopen. Restaurants met overheerlijke 3 gangenmenu’s, winkels waar de gebraden haantjes je de mond invliegen en om het compleet te maken mooie meiden die je toastjes kaviaar voeren.
Ik heb alles klaar staan om naar dat eiland te gaan. Nieuwe zwembroek macho zonnebril en een dikke portemonnee.
Maar dan verandert mijn droom opeens.
Bij al mijn mooie voornemens voor de vakantie plaatst mijn maatje opeens een weegschaal!
Ja, we gaan 10 dagen naar dat eiland en nemen de weegschaal mee!
We moeten ook dan op JOUW gewicht letten heeft ze gedacht. We moeten ook dan werken aan dat luie zweet en vet van JOU. We moeten zorgen dat JIJ daar in die strafkolonie werkt aan het lijf, de conditie en bovenal aan je gewicht.
Weg zijn de mooie meiden met hapjes, weg de gouden haantjes die je mond invliegen.
We gaan ervoor zorgen dat JIJ er iedere dag 50 kilometer gaat fietsen, zwemmen in zee hardlopen door het mulle zand en vooral NIETS eten.
Daar gaat mijn vakantie: lekker het beest uithangen? het wordt echt een werkkamp!
Denk aan me terwijl je me hier mist.
Paul
50 jaar getrouwd
Posted on | May 17, 2009 | No Comments
50 jaar getrouwd
Mijn Tante Leny en Oom Frans waren deze week 50 jaar getrouwd. En ik mocht mijn moeder vergezellen naar dit feest.
Dat ik dat mocht doen en niet een van mijn zusters of broer kwam doordat Tante Leny mijn Peettante is. Ze was bij mijn doop aanwezig en heeft daar gezegd dat, als mijn ouders niet meer in staat zijn om mij op te voeden, zij dit van hen overneemt.
Ook mocht ik, als jongetje van 6 jaar, hun bruidsjonker zijn.
Al vroeg in de middag heb ik mijn moeder in onze bus meegenomen naar Vugt waar het feest gehouden werd. Ik had wel voor mezelf alle voorzorgmaatregelen genomen. Van Marjon kreeg ik 2 pillen mee om de vetopname in mijn lichaam te minimaliseren, ik had me volgegeten met sla, appels, komkommer en paprika en me voorgenomen om niet van het gebak en de snacks die rond gingen te eten.
Het feest was het leuk. Tante Leny blij dat ik meegekomen was, weer veel nichten en neven gesproken en mijn ooms en tantes met het nodige respect benaderd.
Na de receptie, die ik qua eten wondergoed doorstond, gingen we aan tafel. Er was een informele tafelschikking maar ik had geluk. Rechts van mij zat mijn moeder en links tante Leny. Door deze laatste werden alle heerlijkheden eerst bij ons op tafel geplaatst zodat ik volop de voorpret van lekker eten had. Helemaal geluk had ik toen ik zag wat we te eten kregen. Een vooraf van rouwe ham op een bedje van sla, daarna in een wijnglas geserveerde n runderbouillon met room en kaneel ( ja je moet er maar opkomen) en als hoofdgerecht een heerlijk rundermedaillon met gebakken wilde paddenstoelen, een bleekselderijsalade en asperges. Mijn maaltijd kon niet meer kapot en er werd geen aanval op mijn gewicht gedaan.
Totdat het dessert buffet kwam.
Tafels vol met allerlei soorten ijs, wel 4 soorten vruchtenmouse, schalen met vers fruit en slagroom, schalen met warm fruit met slagroom, een gigantisch grote omelet Siberiënne.
En dan moeten jullie weten dat ik helemaal gek ben op toetjes. Hier ging ik dan ook volledig voor de bijl.
De eerste keer heb ik netjes een bordje vol geschept met van alles wat. Zo onder het mom van “ik wil van alles een beetje proeven” liet ik mijn bord rijkelijk vullen.
De dame achter het buffet begreep me en gaf me overal een stevige portie van. Hierna had ik moeten stoppen ik weet het maar het was zo lekker. Na een stevig kwartiertje stond die dame, nu werkeloos, achter het buffet. Ik dus de stoute schoenen aangetrokken en nogmaals erheen. Onder de smoes van “mmmm wat is dat toch allemaal lekker, mag ik nog iets?” liet ik mij een 2e maal een bord volledig vol laden.
Ook dit heb ik met veel plezier naar binnen gewerkt. Mezelf wel voorgenomen om nu even niet tegen mijn neven en nichten op te scheppen hoe goed ik aan het afvallen ben.
Morgen zie ik wel hoe ik ervoor gestraft wordt. Nu geniet ik gewoon van de lekkere Gouden Bruiloft van Tante Leny en Oom Frans
De laatste loodjes
Posted on | May 15, 2009 | No Comments
De laatste loodjes zijn aangebroken. En juist omdat het de laaste loodjes zijn gaat het me goed af.
Het einde is in zicht en dat geeft weer extra stimulans. En makkelijker vol te houden omdat het nog maar een paar weekjes zijn.
Maar volgens mij begint de strijd dan pas! Geen Marjon meer achter me die me oppept als het even niet meer gaat. Geen Paul en Ton meer met opbeurende mailtjes en heerlijke stukjes om te lezen.
Maar nog steeds wel mijn youw8 weegschaal waarop ik elke keer “mijn” maatjes in de gaten kan houden.
Kan zien hoe Ton bijna onder de 100 is!! Geweldig man! Is net zo’n kick als onder de 90 (toch Paul).Ik hoop dat we zo af en toe nog eens naar elkaar mailen om te vertellen hoe het gaat.Zou ik erg leuk vinden.Ik zelf heb gisteren goed nieuws gekregen. Ik ben 7 mei door de CT scan geweest omdat de internist het vermoeden had dat ik een tumor zou hebben op mijn bijnieren. Mijn bloeduitslagen waren namelijk niet goed. En daarbij wat klachten die er sterk op wezen dat dat het zou zijn.Gelukkig het was niet zo. Geen tumor of andere gekke dingen. Wel een vergrote bijnier waar ik nu med. voor heb gekregen.En dankzij mijn andere klachten nu doorgestuurd naar de cardioloog.
Ach die heb ik in het ziekenhuis nog niet gezien, dus laten we daar ook maar eens kennis mee gaan maken ;-)Mijn afvallen gaat gestaag verder. Heb het met name in de avond moeilijk omdat ik dan meer drang heb om te snaaien. Maar een glas rode wijn helpt daar prima tegen, dus dat neem ik dan maar. Is beter dan een zak chips.Nou ik ga werken en wens jullie allemaal alvast een heel prettig weekend.
Liefs Liesbeth
Politics at BodyClinics
Posted on | May 14, 2009 | No Comments
Wouter Bos opgejaagd Wild(ers) of Wilders het Bos in gestuurd?
Het gaat niet goed met de PVDA.
Het gaat wel goed met de PVV.
Wouter Bos heeft zich uitgesproken.
Ik ga niet samen regeren met de PVV van Geert Wilders.
Duidelijkheid kan maar geschapen zijn.
Een andere vraag wordt echter niet gesteld.
Zou Geert Wilders wel met de PVDA willen regeren?
Gelukkig leven we in Nederland.
Iedereen heeft recht op zijn mening.
Gezien de lage opkomst bij de recente verkiezingen lijkt het wel
of iedereen vergeten lijkt wat een ongelofelijk recht het is om
vrij te mogen stemmen.
Doe dat dan ook.
Ik hoor wel eens “ik weet niet meer waarop ik moet stemmen”
Desinteresse ligt hieraan ten grondslag.
Weinigen lijken zich meer in de politiek en haar achtergronden te interesseren.
Er is altijd een minst slechte of net iets betere.
Stem dan ook, en laat je niet leiden door de waan van de dag
Bedenk dat niet stemmen ook stemmen is.
Je stem gaat dan voor het grootste gedeelte naar de grootste partij
en voor het kleinste gedeelte naar de kleinste partij
Is dit wat je echt wilt?
Wat een geleuter hé, op de site van BodyClinics.
Ter zake.
Omdat Wouter het Bos ingestuurd wordt,
stel ik voor om een nieuwe PVDA op te richten,
Partij Voor De Afvallers
Marjon van BodyClinics wordt Partijleidster.
Herbert van Purple Cow wordt Partijvoorzitter.
Hert verkiezingsprogramma is al klaar.
Dit is te downloaden op de Site van BodyClinics
Gezien het huidig eetpatroon van de gemiddelde Nederlander
loont een lidmaatschap van de Nieuwe PVDA zeker.
Wellicht dat de vetanarchist Fatman dan een definitief halt kan worden toegeroepen.
Want…..
De PVV is uitermate verWilderd
En daarom is een nieuwe PVV in de maak.
In de Alphense wandelgangen gaat het gerucht dat Fatman de Nieuwe PVV wil oprichten.
De Partij Voor Vetzucht.
Fatman heeft ook reeds een uitgebreid partijprogram bij elkaar.
Een uitgebreide verkiezingscampagne is reeds gestart.
Als speerpunt fungeren de menukaarten van:
McDonalds, Burgerking, Febo, Vork, Domino’s, La Place, KFC.
Het belooft een spannende strijd te worden.
In ieder geval zijn de drie eerste ministers van de Nieuwe PVDA al bekend.
Zij hebben bewezen dat het partijprogramma van BodyClinics werkt.
Tesamen in 10 weken al meer dan 35kg teruggestort in het (frituur)vet van de trawanten van Fatman.
Liesbeth, Paul en Ton, ware ambassadeurs van de nieuwe PVDA.
Mensen, lotgenoten, stem.
Stem voor de Nieuwe PVDA.
Word lid van de mooiste partij.
De nieuwe PVDA zal nooit regeren met de nieuwe PVV
Ton
keep looking »